Lublin oddał hołd bohaterom września 1939 roku
07:31 02-09-2026 | Autor: redakcja
fot. IPN Lublin
Obchody rozpoczęła Msza Święta w intencji poległych podczas wojny obronnej 1939 roku. Nabożeństwo odprawiono w Parafii Cywilno-Wojskowej pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie.
Po zakończeniu liturgii uczestnicy uroczystości przeszli na Plac Litewski. Przy Pomniku Nieznanego Żołnierza odbył się uroczysty apel, podczas którego oddano hołd obrońcom ojczyzny i ofiarom jednego z najtragiczniejszych konfliktów w historii.
Niemiecka agresja rozpoczęła wojnę
1 września 1939 roku wojska niemieckie wkroczyły na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, rozpoczynając II wojnę światową. O godzinie 4.35 zbombardowany został Wieluń. Atak nastąpił kilka minut przed salwami pancernika „Schleswig-Holstein” skierowanymi w stronę Westerplatte.
Niemiecki plan zakładał prowadzenie wojny błyskawicznej. Jej celem było przełamanie polskiej obrony, a następnie okrążenie i zniszczenie głównych sił Wojska Polskiego. Uderzenie ze Śląska, Prus Wschodnich i Pomorza Zachodniego miało być prowadzone w kierunku Warszawy.
Ogromna przewaga niemieckiej armii
Niemcy wystawiły do walki 1,85 mln żołnierzy, 11 tys. dział, 2,8 tys. czołgów oraz 2 tys. samolotów. Wojsko Polskie dysponowało około 950 tys. żołnierzy, 4,8 tys. dział, 700 czołgami i 400 samolotami. Na głównych kierunkach natarcia przewaga agresora była jeszcze większa.
Polska armia, osamotniona w walce, nie była w stanie skutecznie przeciwstawić się niemieckiej agresji oraz rozpoczętej 17 września 1939 roku inwazji Związku Radzieckiego.
II wojna światowa stała się największym i najkrwawszym konfliktem zbrojnym w dziejach ludzkości. Polska poniosła największe straty i szkody demograficzne spośród wszystkich państw uczestniczących w wojnie oraz znajdujących się pod okupacją.
Galeria zdjęć
Zdjęcia IPN Lublin
Źródło: IPN Lublin
Wieczna Chwała Bohaterom, którzy oddali życie w Obronie Ojczyzny !
O, do świętowania rocznic i oddawania hołdów wszelakich wyszkoliliście i opłacacie spore zastępy „hołdowników” różnej maści i płci obojga.
Niektórzy nawet się nie przebierają, głównie z braku czasu, bo tak z jednej rocznicy na inną… ledwie zdążą coś przegryźć w autokarach.
Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy do ludności, do żołnierzy
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysiączną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić historyczną racją
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę — bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozch@mi
Wrzask liter z pierwszych stron dzienników
A stado dzikich bab — kwiatami
Obrzucać zacznie żołnierzyków. —
— O przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z panami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: Broń na ramię!,
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj, broniąc swej krwawicy:
Bujać — to my, panowie szlachta!