Środa, 17 kwietnia 202417/04/2024
690 680 960
690 680 960

22 komentarze

  1. Sza, cicho sza, czas na ciszę,
    Tę, którą w swym sercu słyszysz,
    Kiedyś śpiewało, jak z nut,
    Teraz gładkie i zimne jak lód,
    Smutny to cud, o smutny cud!

    Płaczę, kocham!
    Od lat 70-tych po dziś dzień, bo wiedziałem, że to się kiedyś skończy, płaczę…
    Tylko, że ja – taka „gnida” – żyję! – a Romualda już nie ma.
    Tacy jak ON powinni być nieśmiertelni – i SĄ! i BĘDĄ!.
    Tylko na stronie Lublina mogłem się wpisać ku pamięci RL i nie tylko dlatego, że stamtąd jest BUDKA ale, dobrze pamiętam – jedne z najpiękniejszych nocy jakie przeżywałem za komuny to były nocne audycje radia LUBLIN. Jolka! Pamiętasz?

Z kraju