Upał do 36 stopni w Lubelskiem. Ostrzeżenie IMGW dla całego województwa

Planeta się pali ….?????????
Ziemia wciąż pozostaje w objęciach zlodowacenia późnokenozoicznego, a średnia temperatura naszej planety oscyluje wokół poziomu 15°C, co sprzyja życiu.

Wartość ta jest znacznie niższa od długoterminowej średniej temperatury planety, wynoszącej od 18°C ​​do 24°C – poziomu utrzymującego się przez większość historii biologicznej Ziemi. Sprawia to, że koncepcja kryzysu związanego z globalnym ociepleniem wydaje się oderwana od rzeczywistości.

Mimo czterech dekad nieustannego alarmizmu klimatycznego, około 10% całkowitej powierzchni lądów Ziemi pozostaje stale pokryte lodem lodowcowym, zajmującym obszar 15 milionów kilometrów kwadratowych (5,8 miliona mil kwadratowych).

To niemal jedna trzecia zasięgu lodowców w szczytowym momencie ostatniego maksimum glacjalnego (od 26 000 do 19 000 lat temu), kiedy to lądolody kontynentalne osiągnęły swoje historyczne maksimum.

Lądolód Antarktydy pozostaje największą i najgrubszą masą lodu na planecie, osiągającą miąższość do 4,8 kilometra (około 3 mil). Gromadzi on około 90% światowych zasobów lodu i stanowi 85% całkowitej powierzchni lądów pokrytych lodem. Sama Antarktyda, zajmująca obszar 14 milionów kilometrów kwadratowych (5,4 miliona mil kwadratowych), stanowi 8,3% całkowitej powierzchni lądów Ziemi.

Często zapomina się o podstawowym fakcie geograficznym: lądy zajmują zaledwie 28% powierzchni planety. Wszystkie ludzkie miasta, miasteczka i infrastruktura łącznie zajmują od 1% do 3% tego obszaru (podczas gdy pustynie pokrywają 33%, a lasy 31%).

Żyjemy na planecie oceanicznej; wody pokrywają 72% globu, osiągając średnią głębokość 2,3 mili.

Co istotne, oceany magazynują 86% światowych zasobów węgla i pochłaniają ponad 90% zatrzymywanej energii cieplnej. Dla porównania, atmosfera gromadzi zaledwie ułamek procenta obu tych wartości. To oceany – a nie działalność przemysłowa człowieka – pełnią funkcję głównego, długoterminowego mechanizmu regulującego poziom dwutlenku węgla w atmosferze i stabilność klimatu na Ziemi. Trwające obecnie zlodowacenie czwartorzędu stanowi część cyklu epoki lodowcowej, który rozpoczął się 34 miliony lat temu wraz z termiczną izolacją i zlodowaceniem Antarktydy, a następnie uległ nasileniu wskutek zamknięcia Przesmyku Panamskiego oraz zmian parametrów orbity Ziemi (cykli Milankovicia).

To nie dwutlenek węgla był siłą sprawczą tych ogromnych przemian.

Cała cywilizacja ludzka, rolnictwo i postęp technologiczny rozwinęły się w obrębie krótkiego, ciepłego okresu wytchnienia – interglacjału holoceńskiego, który rozpoczął się zaledwie 11 700 lat temu.

Mimo to od 40 lat narracja ta jest zdominowana przez kampanię prowadzoną przez niepodlegającą demokratycznej kontroli władzę biurokratyczną – Organizację Narodów Zjednoczonych – dążącą do realizacji planu globalnej kontroli.

Zapowiadana katastrofa w postaci niekontrolowanego, bezprecedensowego ocieplenia nigdy nie nadeszła.