75. rocznica Cudu Lubelskiego. Ulicami miasta przeszła uroczysta procesja (zdjęcia, wideo)

– 75 lat temu na obrazie Matki Bożej Częstochowskiej w Katedrze Lubelskiej pojawił się znak, który dla wiernych – żyjących w smutnej i wrogiej dla Kościoła rzeczywistości Polski rządzonej przez komunistów – stał się znakiem nadziei. Umocnił ich wiarę w Bożą obecność w dziejach narodu i bliskość wstawienniczej opieki Matki Bożej – informował w słowie skierowanym do wiernych biskup Stanisław Budzik.

Dzisiaj w Lublinie odbyła się rocznicowa Msza Święta odpustową o godz. 19.00, której przewodniczył i kazanie wygłosił Biskup Siedlecki Kazimierz Gurda. Po liturgii wyruszyła tradycyjna procesja różańcowa ulicami miasta. Uroczystość zakończył Apel Jasnogórski na Placu Katedralnym. Wydarzenie zgromadziło wielu wiernych z Lublina oraz spoza naszego miasta.

„Krwawa łza”

3 lipca 1949 r. wierni modlący się w lubelskiej katedrze mieli dostrzec dziwną plamę na obrazie Matki Boskiej, niemal natychmiast wśród mieszkańców Lublina rozeszła się wieść, o „krwawej łzie” na twarzy Madonny. Informacja ta stała się początkiem zjawiska, które można określić jako zbiorową manifestację uczuć religijnych oraz oporu przeciw prowadzonej przez rządzących laicyzacji życia publicznego (w jej początkowej fazie).

Było to wspólne przeżycie, w którym uczestniczyło nawet do 25 tys. pątników dziennie, przybywających nie tylko z różnych stron Lubelszczyzny, lecz również całego kraju (Warszawskie, Rzeszowskie, Kieleckie i inne). Wśród tych ostatnich zdarzali się członkowie PZPR (np. wśród 130 osób przybyłych 13 lipca z Kraśnika miało być 14 pezetpeerowców). Członkami kościelnej straży porządkowej byli także zetempowcy (w dokumentach oficjalnych nazywano ją złośliwie „gwardią papieską”).

Manifestacja była jednocześnie przezwyciężenie rosnącego w społeczeństwie strachu przed terrorem. Wyjście wiernych poza obręb świątyni i pojawienie się modlących się na ulicach w dni powszednie, oznaczało także naruszenie zarezerwowanej dla rządzących przestrzeni publicznej.

Posłuchaj nagrania: 1949 – W katedrze lubelskiej doszło do tzw. cudu lubelskiego – dr Robert Derewenda, dyrektor Oddziału IPN w Lublinie