„Jar” i „Eam” zdobyli sławę podczas II Wojny Światowej, walcząc z okupantem niemieckim, a po wojnie podjęli walkę ze zniewoleniem komunistycznym. Marian Pilarski był zawodowym żołnierzem. Razem z 3 Pułkiem Piechoty Legionów brał udział w obronie Lwowa, potem w 1920 r. bił bolszewików. Po wojnie służył w 83 pułku piechoty w Kobryniu, jako dowódca plutonu i kancelista pułkowy. W kampanii wrześniowej w Grupie Operacyjnej Polesie gen. Franciszka Kleeberga walczył w bitwie pod Kockiem, po której dostał się do niewoli. Po ucieczce z transportu przedostał się do Tyszowiec. Tam od 1940 roku działał w konspiracji. Od listopada 1943 roku do czerwca 1944 roku był komendantem placówki AK w Tyszowcach i dowódcą 21 kompanii AK.
Z kolei ppor. Stanisław Bizior podjął działalność konspiracyjną wiosną 1946 r. w Obwodzie WiN Zamość. Objął tam funkcję komendanta żandarmerii. W maju 1946 r. brał udział w akcji rozbicia więzienia w Zamościu, w wyniku której uwolniono ponad 300 więźniów. W marcu 1948 r. wstąpił do II Inspektoratu Zamojskiego AK pod dowództwem Mariana Pilarskiego „Jara”. Pełnił funkcję dowódcy żandarmerii, a zarazem komendanta Rejonu Sitaniec w Obwodzie Zamość. W 1951 roku obaj zostali skazani przez Wojskowy Sąd Rejonowy na karę śmierci. Wyrok wykonano w podziemiach Zamku Lubelskiego. Przez lata nie było wiadomo, gdzie znajdują się ich szczątki.
W końcu w ubiegłym roku Historycy z lubelskiego oddziału IPN na podstawie dokumentów służb bezpieczeństwa i akt cmentarnych wytypowali je na cmentarzu przy ul. Unickiej w Lublinie. W styczniu szczątki zostały ekshumowane, znajdowały się pod grobem zbudowanym w latach 80. Przeprowadzone w Zakładzie Medycyny Sądowej w Lublinie badania potwierdziły, iż należą one do Mariana Pilarskiego ps. ”Jar” oraz Stanisława Biziora ps. „Eam”.
Główne uroczystości pogrzebowe obu żołnierzy zostały zaplanowane na 14 października w Sanktuarium w Radecznicy.
– Organizowany jest pogrzeb dwóch następnych Żołnierzy Wyklętych, którzy zostali zidentyfikowani przez Instytut Pamięci Narodowej dzięki wspaniałej pracy badaczy pod kierunkiem prof. Krzysztofa Szwagrzyka. Msza św. i pogrzeb odbędą się w Bazylice pw. Świętego Antoniego, na terenie klasztoru oo. Bernardynów, gdzie także zostaną pochowani. Jest to miejsce symboliczne, ponieważ wielu Żołnierzy Wyklętych po wojnie, w czasach konspiracji, miało tam swoje miejsce spotkań i schronienia. Bardzo się cieszymy, że ojcowie Bernardyni wyrazili zgodę na pochówek w tamtym miejscu – powiedział wojewoda Przemysław Czarnek.
Wojewoda podkreślił, że zorganizowanie uroczystego pogrzebu będzie możliwe dzięki krewnym bohaterów, którzy zgodzili się na pochowanie żołnierzy w miejscu ich wielokrotnych, konspiracyjnych spotkań. Szczegółowe informacje, wraz planem uroczystości, które odbędą się w dniach 13-14 października 2017, zostaną podane w najbliższych dniach.
(fot. UW)
2017-09-08 13:15:45
38 komentarzy
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
-a ich oprawcy niech się smażą w piekle.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Stuknij się w łeb