W niedzielę, 22 sierpnia, w rejonie znaku granicznego nr 702 w Korczminie w powiecie tomaszowskim odbyły się 23. Europejskie Dni Dobrosąsiedztwa. Jest to wydarzenie, które od lat łączy mieszkańców obu stron granicy poprzez wspólną modlitwę, pamięć, kulturę i wzajemny szacunek. Tegoroczne spotkanie przebiegało pod hasłem „Pamięć, która łączy”, nabierając szczególnego znaczenia w czasie, gdy solidarność i przyjaźń polsko-ukraińska mają wyjątkową wartość.
Uroczystości rozpoczęły się po polskiej stronie, w cerkwi pw. Objawienia Pańskiego, gdzie odbyła się wspólna modlitwa do Matki Bożej. Poprowadził ją o. Stefan Batruch, proboszcz ukraińskiej greckokatolickiej parafii św. Jozafata w Lublinie oraz przewodniczący Fundacji Dziedzictwa Duchowego Regionu Pogranicza.
Następnie polska i ukraińska delegacja spotkały się przy granicy, a uczestnicy wspólnie przeszli na stronę ukraińską. W Stajiwce odprawiona została uroczysta Święta Liturgia, poświęcono wodę w miejscowym cudownym źródle oraz odmówiono nabożeństwo żałobne za poległych w walce o wolność Ukrainy. Modlono się przede wszystkim o pokój na Ukrainie, bezpieczeństwo i zdrowie jej obrońców, a także o pomyślność narodów polskiego i ukraińskiego. Wspólna modlitwa pokazała, że granica państwowa nie musi być granicą ludzkiej solidarności, pamięci i wzajemnej życzliwości.
Tymczasowe przejście graniczne – symbol otwarcia
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Europejskich Dni Dobrosąsiedztwa jest coroczne uruchomienie tymczasowego przejścia granicznego. W wyznaczonych godzinach, od 8.00 do 18.00, uczestnicy wydarzenia mogli pieszo lub rowerem przekraczać granicę, korzystając z odprawy paszportowej prowadzonej poza stałym przejściem granicznym. To wyjątkowa możliwość spotkania mieszkańców, rodzin, przyjaciół i turystów, którzy na co dzień funkcjonują po dwóch stronach granicy.
Każdego roku z tej możliwości korzystają tysiące osób. Średnio podczas Europejskich Dni Dobrosąsiedztwa granicę przekracza około 3 tysięcy uczestników. Tymczasowe przejście stało się więc nie tylko praktycznym rozwiązaniem organizacyjnym, ale także symbolicznym znakiem otwartości i dobrego sąsiedztwa.
Pogranicze, które warto odkrywać
Europejskie Dni Dobrosąsiedztwa są również okazją do poznawania historii i dziedzictwa miejscowości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie granicy. Szczególne zainteresowanie budzą tereny, które do 1951 roku znajdowały się w granicach Polski, a dziś leżą po stronie ukraińskiej.
Dzięki czasowemu otwarciu granicy uczestnicy mogą odwiedzać miejscowości, które na co dzień nie są często wybierane przez zagranicznych turystów. Wielu uczestników decyduje się na zwiedzanie pogranicza na rowerach, co pozwala w krótkim czasie dotrzeć do kolejnych miejscowości i lepiej poznać ich historię oraz krajobraz.
Wśród odwiedzanych miejsc znalazły się m.in. Bełz i Czerwonohrad. Takie wyprawy mają szczególny wymiar – pozwalają zobaczyć, że po obu stronach współczesnej granicy zachowały się ślady wspólnej, wielokulturowej historii.
Kultura, tradycja i pomoc
Spotkanie w Korczminie i Stajiwce miało także wymiar kulturalny. Uczestnicy mogli oglądać występy zespołów folklorystycznych, uczestniczyć w kiermaszu rękodzieła oraz wziąć udział w sesji zdjęciowej w stylu etnicznym.
Kiermasz miał również wymiar charytatywny – podczas wydarzenia zbierano środki na wsparcie Sił Zbrojnych Ukrainy. W ten sposób tradycja, kultura i wspólne świętowanie połączyły się ze współczesną solidarnością z narodem ukraińskim.
Tegoroczne hasło „Pamięć, która łączy” przypominało, że pamięć o przeszłości może być fundamentem budowania przyszłości. Pogranicze polsko-ukraińskie przez wieki było miejscem spotkania różnych kultur, tradycji i wyznań. Wspólna historia pozostawiła po obu stronach granicy dziedzictwo, które do dziś jest ważną częścią lokalnej tożsamości. Wydarzenie jest także jednym z elementów obchodów 35. rocznicy odzyskania przez Ukrainę niepodległości. W tym kontekście szczególnie mocno wybrzmiewa przesłanie solidarności i przyjaźni między oboma narodami.
24 komentarze
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Nie wiem czemu tak to promujecie. Ukraina nigdy nie będzie mi bliska, nigdy nie będzie mi bratem. Pewnie jak i 40% społeczeństwa
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
A kto ty jesteś i gdzie rower parkujesz?
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Zebys nie plakal pozniej, ze nikt nie informował i jak zawsze zostales pominięty hahahaha. Co sie nie zrobi, to wam nic nie pasuje. Gdyby bylo tak jak wymyslacie, tez bylo by zle
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Hehe dobre ,najpierw niech rozwala wszystkie pomniki banderowca i oficjalnie przyznają się do rzezi Polaków na kresach wschodnich ,
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
a nie było święcenia narzędzi rolniczych jak w 1943r?
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Już rozrywali końmi takich którzy wierzyli w odwieczną przyjaźń i że Polska i Ukraina to są dwie siostry.Tyle mniej wrogo nastawionych państw dookoła a my lasimy się przed byle kim
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Jakich państw? rosja? Białoruś z dyrektorem kombinatu rolnego? Głupia Słowacja, laickie Czechy czy źli Niemcy?
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Pewnie chodzi mu po głowie izrael i usa.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
To nie są Polacy tylko polskojęzyczni szpicle.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Czy ten pop poświęcił noże i siekery do mordowania polskich dzieci?
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
PO to upaina jest za Bugiem żeby tam została, a widlarze nigdy nie będą mi braćmi, nawet na siłę.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Wymordowali mi prawie całą rodzinę.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Ktory rodzic pozwolił na to aby ich dzieci tam były? 🙃 Czy to tylko ukraińskie dzieci przebrane w Polskie stroje?
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
„Pamięć, która łączy” – spotkanie Polaków i Ukraińców na pograniczu, popatrzcie kogo głównie łączy: księdza i popa.
Pamiętam jak w latach 60-tych ub. w. polscy biskupi wymyślili hasło: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie”, i skierowali je do niemieckich biskupów. Polscy biskupi przebaczali Niemcom, że w różny sposób mordowali Polaków.
W tym miejscu chciałoby się szpetnie zakląć.
Ta „pamięć, która łączy”, wygląda tak samo. Aby patrzeć jak polskie klechy będą przepraszać Ukraińców za to, że ich dziadki wyrżnęły Polaków. Hańba, żenada i włażenie im w doopy bez margaryny. (masło jest niezdrowe).
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
Pan dziadek Józek ze „slamsowa” – po przeczytaniu twojego wpisu, w mojej ocenie jesteś niedoinformowanym idiotą .