W niedzielę, w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, odbył się finał Wojewódzkiego Konkursu na Palmę i Pisankę Wielkanocną. To już 6. edycja tego, zorganizowanego przez CSK, Muzeum Wsi Lubelskiej oraz Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego wydarzenia. Uczestnikiem mógł być każdy mieszkaniec województwa lubelskiego, przy czym do udziału szczególnie zapraszano twórców ludowych, rękodzielników, artystów plastyków, członkinie kół gospodyń wiejskich, a także dzieci i młodzież szkolną.
Łącznie wpłynęło 270 prac, w tym 141 palm i 129 pisanek. Oceniano je w czterech kategoriach. Chodzi tu o technikę wykonania: tradycyjną lub współczesną. W każdej z nich przyznano trzy nagrody i wyróżnienie. W komisji konkursowej zasiedli m.in. dr hab. prof. UMCS Mariola Tymochowicz – etnolog, kulturoznawca, folklorysta i muzealnik; dr Katarzyna Kraczoń – filolog i kulturoznawca; Violetta Dryło – artysta plastyk; Sylwia Dmowska – kulturoznawca i historyk sztuki; Magdalena Kleszcz – artysta plastyk, grafik a także Beata Urniaż-Księska – artysta plastyk, grafik w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie.
Głównym celem konkursu było ocalenie od zapomnienia typowych dla regionu form twórczości ludowej poprzez popularyzowanie wiedzy na temat symboliki i znaczenia pisanki oraz palmy w polskiej obrzędowości ludowej, poszerzenie wiedzy na temat polskich zwyczajów świątecznych oraz tradycyjnych technik wyrobu palm i pisanek, a także powrót do tradycji związanych z okresem wielkanocnym. To także szansa na upowszechnianie tradycji i folkloru związanego z tematyką Świąt Wielkanocnych oraz aktywizacja mieszkańców województwa lubelskiego.
fot. Ewa Zielonka/CSK
2 komentarze
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
no i ogólnie, pierwsza nagroda nawet … tego, a poza tym, pisze się „trzmiel”.
Komentarz ukryty z powodu bardzo niskiej oceny.
straszne, że te biedne dzieci od narodzin az do smierci, wpajany mają zabobon. a że ludziki przed którymi klękają, a że obrazki na szkle, papierze, u rajdowców na lusterkach, a że dziesiątki tysięcy panienek przenajświetrzych, a że facet w białej kiecce to święty ojciec, a że na pustyni rośnie jodła ze szklanymi owocami, a że piekło i niebo, a już czyściec to największa beka, no ciemnogród tak boi się czyśćca, bo oni wiedzą, że tam będą walcowani przez czarne zastępy niebios, zanim je tam wybielą, wykrochmalą i wypuszczą śpiewać hosanne na chmurkę.