Średniowieczne zabytki odnalezione na Lubelszczyźnie trafią do Muzeum Narodowego w Lublinie (zdjęcia)

Unikalny topór z wczesnego średniowiecza

Jednym z przekazanych artefaktów jest żeleźce topora o smukłej budowie i charakterystycznym, lekko opuszczonym kształcie. Ostrze zakończone jest brodą, a obuch wieńczy niewielki kapturek. Analiza typologiczna wskazuje, że zabytek można przypisać do grupy toporów datowanych na X–XII wiek. Podobne egzemplarze odnajdowano na terenach dawnych ziem polskich, co potwierdza, że narzędzie było w powszechnym użyciu w okresie wczesnego średniowiecza.

Ciosło – wszechstronne narzędzie rzemieślnicze

Drugim zabytkiem jest żelazne ciosło, czyli narzędzie wykorzystywane w obróbce drewna. Jego ostrze, ustawione poprzecznie, służyło do rąbania, ociosywania i wykonywania precyzyjnych żłobień. W literaturze naukowej ciosła określane są także jako „kopaczki” – w niektórych przypadkach mogły być stosowane do wydobywania torfu lub kamienia. Charakterystyczne dla odnalezionego egzemplarza jest ścisłe podobieństwo technologiczne do topora, co pozwala przypuszczać, że oba narzędzia powstały w tym samym okresie.

Cenne znaleziska wzbogacą zbiory muzealne

Przekazane zabytki dołączą do kolekcji średniowiecznych przedmiotów z regionu. Ich obecność w muzeum pozwoli na dalsze badania nad codziennym życiem i działalnością rzemieślniczą ludności zamieszkującej Lubelszczyznę we wczesnym średniowieczu. Każde takie odkrycie jest nieocenionym źródłem wiedzy o przeszłości i wzbogaca dziedzictwo kulturowe regionu. Wspomniane zabytki są kolejnymi przedmiotami przekazanymi do urzędu przez Fundację Historyczną „Lubelszczyzna”.